English text
Medan - Aceh hulp project
Vervolg verslag februari.
januari februari maart april mei
4 februari | 7 februari | 11 februari | 25 febr |
Maps of Aceh
Particulier hulp project voor de slachtoffers in Aceh door Tri Jaya Tour & Travel
Rapporten:
Verslag van 25 februari tot 6 maart 2005
Vrijdag 25 februari
In het Tembacau Deli Hospital hebben we met enkele patiënten gesproken over
de kunstledematen en de revalidering.
Mogelijk willen er 3 patiënten naar het revaliderings centrum Harapan Jaya in
Pematang Siantar. Pematang Siantar ligt 128 km. ten zuidoosten van Medan.
Voor het kopen van eten en levensmiddelen hebben we de patiënten Misman, Lukman, Fauzi Ali,
Bambang Supriady en Fauzi Ali enig handgeld gegeven; 100.000 rupiah per persoon.
Zuster Bernadette van het Sint Elisabeth ziekenhuis kwam 's middags langs met
enkele gezinnen waaronder mevr. Taing Lubis, mevr. Koriah en mevr. Manalu.
Mevr. Manulu was ook al een week eerder geweest maar toen was ze erg van slag.
Nu kwam ze met haar man.
Ze willen een winkeltje in zout, suiker en wasmiddelen in Tarutung beginnen ten zuiden van
het Tobameer. Tezijnertijd gaan ze misschien terug naar Aceh, vooreerst durven ze echter
nog niet terug te gaan vanwege angst voor nieuwe bevingen.
De week eerder was er nog een aardbeving van 6,2 op de schaal van Richter in Banda Aceh.
We hebben haar 3 miljoen rupiah gegeven voor een winkeltje en 1,5 miljoen rp. voor huishuur.
Tezamen 4.500.000 rp.
Mw. Koriah vertelde dat ze geweldig was geholpen door de nonnen. Ze heeft haar man, 3 kinderen en haar huis/bedrijfje verloren. Ze hadden een soort eethuisje. Allemaal erg verdrietig. Nu wil ze dit weer opnieuw opstarten. We hebben haar Rp.5.000.000 gegeven.
Mw. Taing Lubis is veearts en werkte voor het olifanten centrum in Lhokseumawe. (Ze heeft gestudeerd in Wageningen)
Ze heeft 2 kinderen verloren. Ze is ca. 6 maanden in verwachting.
Haar man heeft het overleefd.
Ze is 3 km. door de modderstroom meegevoerd en heeft veel modder in haar longen gekregen.
In een ziekenhuis in Kuala Lumpur hebben ze haar er weer bovenop geholpen.
Ze heeft ook gebroken of gekneusde ribben en nog veel pijn.
Met de ongeborene zou het goed zijn.
Ook zij is alles kwijt; papieren van de bank, het huis, alles is van de aardbodem verdwenen.
Ook het bedrijf van haar man, een handel in bakstenen, hout en bouwmaterialen
inclusief een vrachtwagen zijn ze kwijt.
Ze moet terug om haar papieren in orde te maken.
Anders heeft ze helemaal geen inkomsten meer
We hebben haar 1.000.000 aan reiskosten vergoeding gegeven
(haar toestand vereist naar ons idee een vliegreis, in plaats van een bustocht),
2.000.000 Rp. voor huishuur en 1.500.000 rp. voor eten e.d.
Mw. Oei had al eerder hulp van ons ontvangen. We helpen haar opnieuw een bedrag gegeven aan handgeld en voor investering in een bamiwinkeltje. Het is een eerlijke vrouw, want ze vertelde ons dat ze ook van anderen al wat geld heeft gehad. We hebben haar 1.500.000 rp. overhandigd.
Zaterdag 26 februari
's Morgens zijn we naar het Tembakau Deli hospitaal geweest om te spreken over het
overbrengen van patienten naar het revalidatie centrum in Pematang Siantar.
De arts had geen probleem met het afreizen van de patiënten naar Pematang Siantar,
de administratie wel, bleek even later.
Hiervoor was toestemming vereist van de commandant van het Tsunami-hulpcentrum (Posko)
bij het vliegveld.
Dankzij adviezen van zuster Jeannette van Paassen van het Harapan Jaya revalidatiecentrum
in Pematang Siantar krijgen we met het noemen van de juiste namen snel toegang tot het
hulpcentrum.
's Middag hadden we een ontmoeting met leden van de Lions over een aantal patienten in het Tembacau Deli Hospitaal en wie deze zouden helpen.
Maandag 28 februari
Op deze dag was onze eerste gang 's morgens naar het Malahayati Hospitaal.
We zouden daar een afspraak hebben met een arts om te praten over een heupprobleem van één
van onze patiënten.
Tevens zouden we enkele leden van de Lions ontmoeten,
want die zouden een aantal patiënten van ons overnemen.
De Lions waren dit keer precies op tijd, de dokter was echter in geen velden of wegen
te bekennen en dat bleef zo.
Inmiddels had zich mw. Roselyne van de Lions bij ons gevoegd en zij was degene die met de
broer van de heer Raya, (de fabrikant van kunstledematen) afspraken had gemaakt.
Met mevr. Roselyne kwamen we overeen dat de patiënten vooreerst nog niet naar het
revalidatie centrum zouden gaan.
De afspraak was dat de Lions de kunstledematen zouden financieren en dat wij ze over
zouden nemen wanneer de kunstledematen passend waren gemaakt.
Nadat de patienten uit het ziekenhuis zouden zijn ontslagen zouden wij zorg dragen voor
revalidatiekosten, fysiotherapie en eventueel cursussen voor het leren
van een ander beroep i.v.m de handicap.
Hiervoor zouden de patienten dan naar het revalidatie centrum in Pematang Siantar worden
gebracht.
Vervolgens hebben we Warlisdah bezocht.
Zij is een meisje van 19 jaar dat haar linker oog heeft verloren als gevolg van de tsunami.
Ze is diezelfde dag overgebracht naar een oogkliniek die door de Lions wordt gefinancierd.
Wij hebben haar 100.000 rupiah handgeld gegeven.
Hierna zijn we naar het Tembacau Deli Hospital gegaan. We moesten tenslotte aan onze patiënten uitleggen dat de reis naar Pematang Siantar niet door zou gaan. Aan de zoon van dhr. Zahlum is geld overhandigd voor zijn studie.
Dinsdag 1 maart
Koos Blok heeft de administratie bijgewerkt en hieruit bleek dat de gefinancierde projecten
(weggezette middelen) bijna € 10.000 tegen € 4000 in januari zijn geweest.
Dus is er een aardige "omzet" gemaakt.
En dat tegen ca. 10 % uitvoeringskosten.
Dat betekent dat 90% van de giften rechtstreeks bij de slachtoffers komt.
Woensdag 2 maart
We gingen deze dag wat "oude klantjes" bezoeken om te zien hoe het met ze gaat.
Op 28 februari waren hier gearriveerd dokter John Jaeqx en zijn vrouw Magda
die hulp willen verlenen aan slachtoffers van de tsunami op Nias.
Zij gingen deze dag met ons mee.
Het lot was ons ongunstig gezind want mw. Suriaty (27 jr.) was niet thuis.
Vervolgens gingen we door naar de gebroeders Rizal, Sayuti, Zainuddin die een eigen zaakje
willen opzetten.
Zij zijn met zijn drieën aan de tsunami ontkomen door snel op hun brommertje te springen en
weg te rijden.
Hun ouders hebben de ramp niet overleefd.
Ze hebben ze nooit meer terug gevonden.
Maar we konden de jongelui niet vinden.
Toen zijn we naar mevr. Yap Siu Kien gegaan. Ze is 36 jaar en heeft 6 kinderen, variërend van 16 tot amper 1 jaar. Ze is weduwe. Na veel gezoek vonden we haar ergens in de slumps van Medan. Ze woont in een huisje dat de naam huis nauwelijks mag dragen. En ze moet daarvoor 4 miljoen rupiah per jaar betalen. Gelukkig zijn we niet de enigen die haar weten te vinden. Ook de missie heeft haar geholpen en houdt haar in de gaten. We gaven haar 200.000 rupiah en beloofden haar verder te helpen als zij een cake bakkerijtje wil beginnen.
Terug in Namorambe wachtte zuster Bernadette van het Sint Elisabeth Hospitaal al op ons met
een nieuw hulpgeval.
Ook nu weer een vrouw die alles kwijt is.
Mw. Aniek (36 jr.) leefde met man en drie kinderen en met zwager en kinderen (10 personen)
in één huis.
Zij alleen en een neef van 19 jr. hebben het overleefd.
Haar huis is beschadigd, maar ze dacht dat het te repareren is (6,5 milj. Rp.).
Haar man had een baan bij de bank.
Ze vertelde dat ze inmiddels mw. Koriah ontmoet met wie ze samen verder wil gaan.
We gaven haar 5.000.000 rupiah om haar huis te repareren.
Donderdag 3 maart.
Deze dag gingen we met John en Marga Jaeqx naar het Tembakau Deli Hospitaal.
In het ziekenhuis keek dr. John Jaeqx eens naar de patiënten
De patiënten waren in matige conditie en de operaties bleken niet alle perfect te zijn uitgevoerd.
Op de terugweg reden we langs mw. Suanni, de apothekeres,
om medicijnen en voedingssupplementen voor de patiënten te bestellen.
Vrijdag 4 maart
De bestelling bij de apotheek hebben we in de ochtend opgehaald
voor een bedrag ad 668.000 rupiah.
Vervolgens zijn we naar een vluchtelingenhuis van de organisatie Aceh Sepakat (Aceh Eenheid). Daar werden we geïnformeerd welke hulp zij verlenen. Het bleek dat deze groep veel voor de mensen organiseerde en wij besloten enkele onderdelen te subsidiëren. Daarna reden we door naar het Tembacau Deli Hospital om de medicijnen en supplementen af te geven.
Terug in Namorambe wachtte pastoor Budi met een medewerker en een slachtoffer,
de heer Tjia.
Pastoor Budi wil een school gaan herbouwen in Aceh die door de tsunami was weggespoeld.
De vergunningen waren rond en hij vroeg ons om de schoolbanken en tafels te financieren.
We besloten om voorlopig 60 banken en tafels te laten maken.
Deze zullen worden gefabriceerd in een fabriek waar leprapatiënten werken.
Op deze wijze snijdt het mes aan twee kanten en steunen we naast de tsunami slachtoffers
ook de lepralijders.
Daarna vertelde de heer Mardi Tjia over zijn moeder. Zij had veel familie verloren door de tsunami en bij het horen van het dramatische nieuws kreeg ze van de schrik een attack. Hierna moest ze worden opgenomen in een ziekenhuis. Omdat de hulp in verpleeghuizen duur is heeft de heer Tjia veel schulden moeten maken. Het is een arme man en we hebben hem 3.000.000 rupiah gegeven.
Zaterdag 5 maart
Voor het vluchtelingenhuis van de Aceh Sepakatgroep hadden we hulp toegezegd
voor enkele projecten, waaronder een speeltuin voor kinderen (2 tot 6 jaar)
en de borduurgroep. We hebben geen contant geld gegeven maar samen met mensen van het huis
aankopen gedaan voor een bedrag van ruim 6 miljoen rupiah.
Op deze dag kwam er nog een vraag binnen van pastoor James voor hulp aan ondernemers in
Banda Aceh.
Koos Blok, die zondag 6 maart zijn missie afsloot en terug naar Nederland vloog sprak hier
op de valreep nog over met Marita Hovers.
Marita is de coördinator van de PUM op Sumatra.
De PUM staat voor Project Uitzending Managers en wordt gefinancierd door het
Nederlandse ministerie van economische zaken.
Koos zou deze materie in Nederland verder uitzoeken bespreken.
De PUM zal waarschijnlijk een project gaan opzetten in Banda Aceh voor steun aan bedrijven.
11.200 rupiah is 1 Euro
Verslag vanaf 11 februari tm 23 februari
14/2
Indra Buyung A Fai student 21jr. Is met zusje Fanny (24 jr) en broertje Andreas (12 jr.)
overgebleven.
Ouders overleden. Zusje van 22 jr. - net afgestudeerd als
arts - is ook omgekomen. Via pastoor James zijn ze bij ons aangemeld. Fanny werkt
bij een oom in winkel in Medan. Andreas is nog op school. Pastoor James zal
nagaan wat de familie wil doen aan financiering van de kinderen. Indra
studeert informatica aan een particuliere universiteit in Jakarta. Hij wil de studie
afmaken waarvoor nog 1 ½ jaar is vereist. Voor dit komende semester hebben we
5.000.000 Rupiah schoolgeld betaald. Misschien moeten we hem het laatste semester
ook betalen.
15/2
Mr. Rustam in het Tembakau Deli Hospital. Is genezen en op vrijdag 18/2
teruggegaan naar huis. Hij heeft gereedschap meegekregen en geld voor de
reis- en leefkost de eerste dagen in Banda Aceh.
Dossier gesloten.
15/2
School SMP 11 Medan
Leerlingen (17) aan SMP 11 te Medan.
Eenmaal geholpen met schoolboeken.
In de zomer zal worden gevraagd welke kinderen nog hulp nodig hebben,
bijvoorbeeld de wezen en de één ouder kinderen als de ouder geen werk
heeft.
16/2
Al-Chudri (19 jr),
woonde in Banda Aceh. De jongen is enigst kind en heeft beide
ouders verloren. Hij heeft inmiddels een verblijfplaats bij een zuster
van zijn vader in Binjai. Hij wil daar een studie in
informatica gaan volgen. We hebben hem geld voor levensonderhoud en
openbaar vervoer gegeven (16/2 Rp.1.000.000). Op vrijdag 18 februari zijn we
naar de school in Binjai gegaan en zijn schoolgeld betaald (Rupiah
2.424.000) voor het eerste semester. Al-Chudri wil zelf proberen door
te werken de overige schooljaren (totale opleidingsduur 3 jaar) te gaan
verdienen.
We moeten bestuderen hoeveel uitgaven nog zijn te verwachten
als we zijn studiekosten doorbetalen. Rp. 6.000.000
17/2
Mw.Manalu
De familie met 4 kinderen heeft de ramp overleefd door in bomen te
klimmen. Mevrouw is getraumatiseerd. Haar man is naar familie in Pematang Siantar.
Ze heeft 500.000 handgeld ontvangen.
Te verwachten uitgaven: Rp.500.000
18/2
Mw. Malau is met de nonnen van het St.Elisabeth Hospitaal bij ons
gekomen. De familie bestaat uit man, vrouw en 4 kinderen. Ze komen uit
Banda Aceh. Hun huis is verwoest, maar de familie heeft het overleefd. Zij is
onderwijzeres op een katholieke school en een school van de regering. Haar echtgenoot
doet de administratie van de school; ook hij is ambtenaar.
Ze hebben nog steeds geen salaris gehad. Ze verblijven nu in het huis van
haar zuster in Binjai, maar kunnen daar niet al die tijd blijven.
Zij willen naar Banda Aceh terug. Ze hebben
Rp. 4.000.000 ontvangen voor huishuur en aankoop meest noodzakelijke
huishoudelijke artikelen.
18/2
Mw. Suriaty (50 jr.) Ze ligt met een gebroken linker been in het Tembakau Deli
Hospitaal.
Ze hadden een bedrijfje voor kussens voor motorfietsen. Het bedrijfje is verwoest
Haar man heeft inmiddels een nieuw bedrijfje gestart in Medan.
Gaan misschien tezijnertijd terug naar Bandah Aceh. Voor bedrijfsinvestering hebben we Rupiah
6.000.000 gegeven.
Dossier gesloten
23/2
Mw. Maria Oei Miha (51 jr.).
Zij en haar man en 2 kinderen hebben
ramp overleefd. Hun huis was aan de voorkant ingestort en later is het overgebleven deel
nog verbrand.
Eén kind studeert en een ander werkloos. Rp. 500.000 gegeven aan handgeld en
later nog 5.000.000 Rupiah voor het huren van een huis. Zij kunnen daarvoor
een huis huren met ruimte voor een schooltje (mandarijn-les) .
Over studiekosten voor een studerend kind moeten we nog overleggen.
23/2
Catherine Aphin (29 jr.)
Afkomstig uit het stadje Meulaboh dat volledig is verwoest. Ze is met haar moeder
(al 17 jr. weduwe). Catherine is enigst kind.
Omdat het stadje is weggespoeld kunnen ze voorlopig niet terug. De stad mag pas
weer 5 km landinwaarts worden opgebouwd. Ze is van plan met haar moeder en nicht met
dochter in één huis te gaan wonen. Dan wil ze ook weer ijs gaan verkopen. Aan handgeld
hebben we haar 500.000 Rp. gegeven en 5.000.000 Rp. voor het huren van een huis waar
ze een weer bedrijfje in kan beginnen.
Verslag maandag 7 tot vrijdag 11 februari.
Maandagmorgen hebben we de versterking voor onze hulpactie Koos Blok van het vliegveld gehaald.
Na een gift van de gemeente Menterwolde hadden we email contact met burgemeester Feike Liemburg van deze gemeente.
De heer Liemburg bood aan of of hij op een of andere wijze kon helpen voor het project.
Hierop hebben wij gevraagd of het mogelijk zou zijn dat er een vrijwilliger naar Medan zou komen met management ervaring.
Hierna heeft de burgemeester Koos Blok benaderd als tijdelijke hulp bij projectorganisatie van de hulp.
Koos Blok is net met prepensioen gegaan en werkte voor het Ministerie van Economische Zaken.
Hij komt ons voor een maand helpen.
Dinsdagmorgen is hij al met onze Engelse tolk naar het Tembakau Deli Hospitaal gegaan. Via de apotheek van mevr. Suanni waar enkele hulpmiddelen zijn opgehaald, hebben ze enkele patiënten bezocht en noodzakelijke hulpmiddelen verstrekt. De mensen zijn dankbaar voor de geboden hulp.
Een paar kunnen vrijdag het ziekenhuis verlaten en gaan naar huis. D.w.z. naar hun oorspronkelijke woongebied, want van velen is het huis verdwenen. 7 patienten wachten op vervolg behandelingen: pinnen of platen ter stabilisering van fracturen of het aanpassen van kunstbenen.
Voor een drietal patiënten zijn de hulpmiddelen die door mevr. Suanni waren geleverd overhandigd.
Dinsdagmiddag is met mevr. Noor gesproken. Zij is apothekeres en vervult een belangrijke functie bij de gezondheidsdienst in Medan.
Aan haar is geld overhandigd voor vijf kinderen die hun ouders en vier broertjes en zusjes zijn verloren.
Het geld is voor 1 jaar huishuur en schoolgeld en levensonderhoud voor een periode van 6 maanden.
Mevr. Noor zal het geld geven aan het oudste meisje.
Haar twee oudere broers verkeren nog teveel in shock om te weten wat ze willen .
Op donderdagmiddag hebben wij reisgeld gegeven aan een vrouw die met groot huidtransplantaat na vleeswond op haar been in het Tembakau Deli Hospital lag.
Eigenlijk leek ons de reis voor haar te risicovol, maar ze zegt dat er is in haar woonplaats zuidelijk van Banda Aceh een ziekenhuis is dat de behandeling kan overnemen,
dus is zij met de bus naar huis vertrokken.
Toen zij werd overvallen door de tsunami was zij op bezoek bij familie in Banda Aceh.
Mevr. Noor heeft ook ideeën voor de bouw van een huis voor weeskinderen. Vanuit de Stichting Vrije School in Utrecht en de Stichting De Heuvelrug hebben ons verzoeken tot bemiddeling hierover bereikt. Wij denken dan aan een tehuis voor weeskinderen ongeacht hun geloofsachtergrond. Mevr. Noor, zelf moslim, steunt deze gedachte van harte. Dit soort activiteiten door Nederlanders (dus niet moslim) ligt overigens gevoelig in een Islamitisch land. Vandaar dat het van belang is dat mevr. Noor een voorzittersrol zal spelen in dit weeshuisproject.
Vrijdag zijn we naar het ziekenhuis Harapan Jaya in Pematang Siantar geweest om te spreken met zuster Jeannette van Paassen. Zij is daar directrice van het revalidatieziekenhuis van de missie. Wij wilden weten of zij mogelijkheden heeft voor revalidatie van onze patiënten die een kunstledemaat krijgen. Het is onze bedoeling mensen zodanig te helpen dat zij na operatie voldoende mobiel worden om weer te kunnen werken, al zal dat vaak niet in het oude beroep kunnen zijn.
Financiering:
| Mevr. Rosida | krukken | 160.000 Rp |
| De heer Supradi | platen | 11.400.000 Rp. |
| Dhr. Jacksson | antenna (enkel steun) | 150.000 Rp. |
| Kinderen: Adi, Salman, Novia, Nur Akmalia Khaidir, Ikhsan via mevr. Noor | huishuur, school, levensonderhoud
huish.benodigdheden | 9.770.000 Rp. |
| Mevr. Nurhatibah | reisgeld;huish.geld | 750.000 Rp. |
Verslag 4 februari
Mevr. Dahnar
Op 1 februari kwam bij ons mevr. Dahnar (50). Zij is getrouwd met Sutardi (50), ze hebben 3 kinderen Li Yance (25), Yenni (21) en Markus (14). De familie is compleet maar hun huis met alle bezittingen zijn weggespoeld. Mevr. Dahnar verblijft met haar familie in een gebouw naast de Methodistische kerk in Medan. Daar kunnen ze echter niet blijven wonen. In Banda Aceh hadden ze een bedrijfje voor reparatie van televisie toestellen en andere electronica. De oudste zoon verdient inmiddels wat in Medan als reparateur van handphones. Ze hebben geen cent. Deze familie kan een huis huren in de Jalan Pajang in Medan. Wij hebben voor deze familie dit huis gehuurd voor de periode van 1 jaar ad 4 miljoen rupiah. Verder hebben we 500.000 rupiah gegeven voor aanschaf van borden, bestek en gasfornuis. Zie foto mevr. Dahnar
Mevr. Yap Siu Kien
De tweede dame die ons op 1 februari bezocht was mevr. Yap Siu Kien (36). Haar man, Albertinus is als gevolg van de tsunami overleden. Mevr. Yap heeft 6 kinderen, Agustina (18), Frenky (15), Freddy (14), Edi Setiawan (9) en een tweeling Fiona en Fioni (1). Ze verblijft in Medan bij familie. Daar kan ze echter niet blijven omdat het huis te klein is. Wij hebben voor haar een huis gehuurd voor de periode van 1 jaar in de Jalan Pantai Burung in Medan. Bedrag 4 miljoen. Verder hebben we haar net als mevr. Dahnar 500.000 rupiah gegeven voor aanschaf van borden, bestek en gasfornuis. Mevr. Yap wil koekjes gaan bakken en die verkopen aan stalletjes op straat om zodoende wat te verdienen. Zie foto mevr. Yap Siu Kien
Daniel Afandi
Via pastoor James Bharataputra kwam het verzoek binnen tot sponsoring van de student
Daniel Afandi, adres Perum Citra 2 ext. Blok BG 7, no. 18 in West Jakarta.
Daniel's moeder en 2 oudere zusters zijn omgekomen tijdens de tsunami.
Het bedrijf van zijn vader in Banda Aceh is verwoest waardoor zijn studie financiering
is weggevallen. Zijn vader was leverancier voor het leger in Banda Aceh.
Zijn moeder verzorgde een catering service.
Daniel Afandi studeert economie aan de Universitas Tarumanegara in Jakarta.
De kosten voor en het 4e en 5e semester bedragen 3 miljoen rupiah, verder nog registratiekosten voor 2 semesters ad 2,5 miljoen rupiah. De maandelijkse uitgaven voor levensonderhoud en kosthuis is 500.000 rupiah x 12 maanden is 6 miljoen. In totaal 11.490.000 rupiah. We hebben nu eerst 5 miljoen overgemaakt op de rekening van Daniel Afandi.
Suriaty
Er zijn 3 stalen pinnen en schroeven aangeschaft en overhandigd aan mevr. Suriaty, verblijvend in het Tembakau Deli ziekenhuis. Haar been was door de tsunami verbrijzeld. Er moeten nu stalen pinnen (narrow plate) en schroeven in haar knie en voet worden aangebracht. Ze zal een dezer dagen worden geopereerd. Kosten van de 3 pinnen met schroeven is 2.490.000 Rupiah.
Lukman Bakrie en Rustam
Er zijn twee krukken overhandigd aan de tsunami slachtoffers Lukman Bakrie en Rustam verblijvend in het Tembakau Deli ziekenhuis. Prijs van de 2 krukken is in totaal 320.000 rupiah.
Verantwoording bedragen
De bedragen voor huishuur zijn gebaseerd op de actuele huurprijs. Voor dat bedrag kan voor een periode van 1 jaar in een bepaalde wijk een eenvoudig huis worden gehuurd. De andere bedragen zijn reëele bedragen waarvoor de vereiste goederen kunnen worden aangeschaft. De prijs voor school- en collegegelden zijn reële bedragen.
11.200 rupiah is 1 Euro
Informatie
De informatie over slachtoffers krijgen we via diverse kanalen, via de Katholieke kerk, via een vluchtelingenkamp, via ziekenhuizen en via informanten. Van de Katholieke kerk krijgen we informatie van pastoor James Bharataputra en de heer Salim. Verder worden we geholpen door twee vrijwilligers, de apothekeres mevr. Suanni en de Engelstalige gids de heer Lilik Suripto.
Wij houden u op de hoogte van het verloop van het project.
Home | Sumatra | Toba | Java | Bali | Sulawesi | Hotel / Restaurant | Profile
